Wie, wat, waar?

Eden Dessart

“Wie ben je precies?”

“Ik ben 21 jaar, woon in Riemst/Tongeren en ben al ruim 3 jaar samen met mijn vriend Brian. Tot voor kort studeerde ik vroedkunde. Deze studie heb ik met veel pijn in het hart moeten stopzetten omwille van gezondheidsredenen. In tussentijd ben ik als student in een rusthuis beginnen werken. Hier heb ik een tweede passie ontdekt. Het werken met ouderen vind ik dan ook echt zalig. 

Toen vroedkunde wegviel, had ik ineens veel vrije tijd. Dit vulde ik vooral op met werken maar na een tijdje kreeg ik het idee om eens iets voor onze hondjes te maken. Na wat opzoekwerk kwam ik terecht op sites die het hadden over paracord. En daar ging de bal aan het rollen…

“En waar duikt Alèze op in dit verhaal?”

“Na heel wat oefenen (lees veel frustraties en af en toe wat plezier) begon het knopen vlot te verlopen. Ik maakte een lijn voor onze hondjes, daarna voor een hondje van vrienden enzovoort. Het feit dat zoveel mensen mijn (hand)werk zo leuk vonden, gaf mij een goed gevoel. 

Dit gevoel wou ik wel vaker ervaren dus heb ik de stap uiteindelijk gezet om Alèze op te richten. Héél eng dat officieel gedoe, maar oh zo leuk! Ik maak mensen blij met mijn hobby en dat is natuurlijk een dikke win-win situatie.”

“Waar focus je op?”

“Doordat er zoveel mogelijkheden zijn met paracord, heb ik besloten om mij te focussen op een beperkt aantal knopen. Veiligheid is zeer belangrijk en is niet te onderschatten wanneer het aankomt op het maken van halsbanden en lijnen. Je zal dus vooral de (king) cobra knoop bij mij tegenkomen, maar op aanvraag kan er altijd overlegd worden. Om mezelf te blijven verbeteren in wat ik doe, staan er al enkele cursussen op het programma.”

“Hoe kwam je op de naam ‘Alèze’?”

“Eigenlijk zijn er drie verklaringen voor onze naam.

Reden nr. 1: à l’aise betekent in het Frans ‘op het gemak’. Dit sluit aan op de manier waarop ik wil wandelen met mijn hondje. Wanneer wij gaan wandelen staat ontspanning en quality time voorop.

Reden nr. 2: Om terug de Franse kant op te gaan: à laisse betekent ‘aan de leiband’. Zien jullie het verband? 

Reden nr. 3: Limburg staat bekend om zijn dialecten. Zo hebben Tongeren en Riemst er ook wel een paar tientallen. Over de schrijfwijze ben ik niet zeker, maar ‘een lèze’ betekent dan ook weer ‘een leiband’.”

“Doe je dit allemaal in je eentje?”

“Nee hoor! Ik heb familie en vrienden die me steunen! Hierbij ook een bedankje aan mijn ouders, mijn vriend Brian en mijn beste vriendinnen. En dan hebben we het nog niet over onze proefkonijntjes – euhm hondjes – gehad! Dankzij hen en hun baasjes kan ik blijven groeien. Zij geven me tips en het vertrouwen om verder te werken aan een mooie toekomst met Alèze.